χαμηλή μπαταρία

Κάποτε ήταν ένας άνθρωπος που γελούσε με τις πέτρες. Έτρωγε μόνο μακαρόνια και έπινε. Έτρωγε μόνο μακαρόνια και κάπνιζε. Έτρωγε μόνο μακαρότι και αν έτρωγε γελούσε με τις πέτρες. Κάποτε ήταν ένας άνθρωπος που έτρωγε πέτρες. Γελούσε μόνο με τα μακαρόνια και κάπνιζε. Γελούσε μόνο με τα μακαρόνια και έπινε. Γελούσε μόνο με   πίνοντας τις   και κάπνιζε μέσα σε   και οι πέτρες. Μία μέρα ένα παιδί τις γειτονιάς του έδωσε ένα χαρτομάντιλο και ξέσπασε σε γέλια.

-Που ξέρεις εσύ τι ονειρεύτηκα ;

Αν είχα τόνο θα μύριζε ψάρι.

Κάτσε.

Αν πάω Μάλια το σαββατοκύριακο

δε θα μπορέσω να πληρώσω τον εργολάβο.

Αμμμ

θα δανειστώ από την γειτόνισσα.

Εεεεεεεε καλύτερα όχι.

Ακόμη της χρωστάω τον καφέ που της πήρα την τρίτη.

Τι ωραία που φαίνονταν τα βυζάκια της την Τρίτη.

Λες να την καμακώσω αύριο ;

Αν μου καθόταν θα την έβαζα να κάνει μπάνιο όλη μέρα.

Θα την έβαζα να τα τρίβει και να τα τρίβει

και να τα τρίβει και να τα τρίβει και να τα τρίβει και να τα τρίβει

ΑΧ

Και να τα τρίβει πιο δυνατά

και πιο δυνατά και πιο δυνατά και πιο δυνατά και πιο δυνατά.

Και μετά λίγο πιο μαλακά για να μη βαρεθώ την επανάληψη.

Αχ ενώ το κάνει αυτό θα με γλύψει στην ρώγα και μετά στον αφαλό και μετά στο

ΑΧ ΤΙ ΚΆΝΕΤΕ ΕΚΕΊ ΚΥΡΊΑ ΣΟΎΛΑ ;

Δεν με λένε Σούλα.

Μαργαρίτα με λένε.

Τι λες μωρέ μαλάκα ;

Για τα δανικά σκεφτόσουν.

Σωστά.

Εεεεεε ααααα οοοοο ΘΘΘΑ ΠΑΙΞΩ ΛΟΤΤΟ

και με τα λεφτά θα αγοράσω ένα σκάφος

για να πάω Μποτσουάνα.

Τι εννοείς η Μποτσουάνα δεν έχει θάλασσα ;

Ατυχές σχέδιο.

Θέλω κάτι πιο,

πιο,

πιοοοοο ανιδιοτελές.

Ναι ναι

αν κάτι θέλω αυτή τη στιγμή είναι κάτι πιο ανιδιοτελές.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥ.

Ααααα εεεεε οοοοο θθθθαααα πληρώσω με κέρματα που θα βρω στον δρόμο.

Και τι θα του πω ;

Συγγνώμη κύριε εργολάβε δε βρήκα κάτι πιο ηλίθιο να κάνω.

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ;

ΣΤΕΙΛΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ ΤΟΝ ΕΡΓΟΛΑΒΟ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ !

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ;

Ο ΘΕΟΣ ΗΛΙΘΙΕ !

ΘΕΕ ;

Ο ΙΔΙΟΣ !!

Και στα Μάλια πως θα πάω ;

ΜΕ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΤΤΟ ΗΛΙΘΙΕ !!!

Δεν είμαι ηλίθιος.

ΗΛΙΘΙΕ !!!!

Δεν είμαι ηλίθιος είπα.

ΗΛΙΘΙΕ !!!!!

Σταμάτα.

ΣΤΑΜΑΤΑ !!!!!!

ΕΣΥ ΣΤΑΜΑΤΑ.

ΕΣΥ ΣΤΑΜΑΤΑ !!!!!!!

ΜΗ ΛΕΣ ΟΤΙ ΛΕΩ.

ΜΗ ΛΕΣ ΟΤΙ ΛΕΩ !!!!!!!!

ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΝ ΜΩΡΟ.

ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΝ ΜΩΡΟ !!!!!!!!!!

Θα σταματήσεις ;

ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ;

Είμαι βλάκας.

ΤΟ ΞΕΡΑΜΕ ΑΥΤΟ !!!!!!!!!!!!

ΓΑΜΩΤΟ.

Θεέ είσαι εδώ ;

ΕΛΑ ΝΑΙ !!!!!!!!!!!!!

Γιατί βάζεις τόσα θαυμαστικά ;

Θεέ;

Θεέ;

ΟΥΥΥΥΟΥΥΥΥ

Καλέ;

Άντε καλά πάω να κάνω καφέ.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΦΕΣ ΠΑΛΙ;

ΣΤΗ ΝΟΥΑΖΕΤΑ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΚΙΑΑΑ

Δεν έχεις τον θεό σου.

ΚΑΚΟ ΑΣΤΕΙΟ

Το ξέρω. Πάω να πάρω από την γειτόνισσα.

Χωρίς κιμά γιατί δε τρώω κρέας

Γεια σου.

Πήρα να σου πω ότι μου λείπεις.

Μη σκας.

Δεν είναι κάτι σημαντικό.

Όπως σημαντική είναι η ζωή σου ας πούμε.

Όπως το ταλέντο σου ας πούμε.

Όπως τα τραγούδια σου ας πούμε.

Όπως τα βράδια μας ας πούμε.

Ή ακόμη καλύτερα όπως η επανάληψη στους στοίχους σου.

Δεν είναι κάτι σημαντικό.

Όχι.

Μη σκας.

Εγώ είμαι.

Πήρα να σου πω ότι είναι περίεργη τέχνη η μαγειρική.

Όχι όσο περίεργο είναι να αγαπάς.

Ή να ξέρεις το όνομά σου.

Θέλει ταλέντο μάλλον να ξέρεις το όνομά σου και να το αγαπάς.

Και εγώ πολύ ατάλαντος για τον κόσμο μας.

Όχι δεν είναι κάτι σημαντικό.

Πήρα να σου πω ότι η αγαπημένη μου νότα είναι η σολ.

Και θα χαιρόμουν πολύ αν με συνδύαζες με αυτή.

Βέβαια μη σκας.

Μπορώ να βρω μια πιο βολική νότα αν θέλεις.

Ξέρω τι θα κάνω.

Ξέρω ξέρω.

Θα σου μαγειρέψω.

Όχι κάτι σημαντικό.

Μακαρόνια θα σου κάνω.

Θα βάλω μέσα και

Γαμώτο.

Έλα έκλεισε ο τηλεφωνητής σου.

Δεν είναι κάτι σημαντικό.

Εγώ είμαι πάλι.

Θα μαγειρέψω μακαρόνια σπίτι σου.

Και θα βάλω μέσα όλα τα ψέματα μας.

Μη σκας.

Όχι αυτά που ήδη ξέρουμε.

Θα βάλω αυτά που θα έρθουν.

Μια μακαρονάδα είναι καλή όταν έχει φρέσκα υλικά.

Θα βάλω και ξεραμένα υγρά σου από το σώμα μου.

Θα κλέψω και λίγες εντυπώσεις από τους φίλους μου.

Οι εντυπώσεις μου άρεσαν πάντα ωμές.

Θα τις ρίξω στο τέλος από πάνω.

Μπορώ να.

ΕΛΑ ΓΑΜΗΣΟΥ ΜΑΛΑΚΙΑ.

Έλα έκλεισε ο τηλεφωνητής σου

Δεν είναι κάτι σημαντικό.

Εγώ είμαι πάλι.

Σου έλεγα ότι θα κάνω μακαρόνια.

Βέβαια δε ξέρω που βάζεις τις κατσαρόλες.

Ούτε τα πιρούνια.

Ούτε τις σκέψεις σου.

Θα ψαχουλέψω λίγο και θα τα βρω.

Μη σκας.

Γεια σου ξανά.

Δεν είναι κάτι σημαντικό.

Τα μακαρόνια έγιναν τέλεια.

Δε μπορούσα να περιμένω.

Έφαγα.

Όταν έρθεις να ξέρεις σου έχω κρατήσει λίγα στον νεροχύτη.

Το ψυγείο ήταν κατειλημμένο από τις μελωδίες σου.

Ούτε η κατάψυξη είχε χώρο.

Μη σκας.

Δεν άνοιξα τα σακουλάκια με τις αναμνήσεις σου.

Ούτε τις μέρες που θα ζήσουμε μαζί.

Απλά να ξέρεις ότι θα φας μόνος.

Εγώ έσκασα.

Από το φαί έσκασα.

Μη σκας.

Το παράκανα με τα ψέματα μάλλον.

Χαχα

Γεια σου ξανά.

Ναι εγώ είμαι πάλι.

Σε κούρασα ;

Όχι δεν είναι κάτι σημαντικό.

Ελπίζω όμως να γίνει.

Δυο γωνίες έχουν κοινή διχοτόμο σελ. 7.49

Δεν θέλω να είμαι ένα όμορφο αγόρι

Ένα όμορφο αγόρι

Ένα όμορφο άτομο που θα φλερτάρεις σε ένα πάρτυ

Σε ένα πάρτυ ένα όμορφο άτομο και μια γωνία

Μια γωνία με φτερά στην πλάτη και ένα άλλο

Ένα άλλο λογικό άλμα χωρίς πραγματικό λόγο να υπάρχει

Όπως η δουλειά σου

Η δουλειά σου δεν είναι καν πραγματική

Όπως πραγματική είναι η χρυσόσκονη

Και ένας σκύλος

Και μια μέρα

Χωρίς η μέρα να πρέπει να είναι πραγματική γιατί είναι δικιά μας

Δε θέλω να είμαι μια γωνία

Γιατί οι γωνίες βαραίνουν το κέντρο

Δεν θα ήθελα να είμαι ούτε χρυσόσκονη

Γιατί η χρυσόσκονη παράγετε στην Κρήτη

Και που να τρέχουμε μέχρι εκεί για να καπνίσουμε

Δεν θα ήθελα να είμαι μια τελεία

Γιατί έτσι τελειώνεις τις φράσεις σου

Θα ήθελα να είμαι κόμμα

Δε θα ήθελα να είμαι θα

Γιατί στα θα τα πάω καλά

Και μόνο σε αυτά μένω

Θα ήθελα να είμαι το βιβλίο στα χέρια σου όταν κοιμάσαι

Ή μια τρίχα που πετάς από τα φρύδια σου

Θα ήθελα να είμαι ένας γλάρος κομπάρσος σε ταινίες

Ή να είμαι υγρό που κάνει ελεύθερη πτώση όταν τελειώνεις μαζί μου

Θα ήθελα να είμαι ένας μπούφος που δεν μπορεί να πει το ΜΠΟΥ

Ή ένα παπάκι χωρίς φύλο και φτερά

Θα ήθελα να είμαι φτερά στην πλάτη μιας γωνίας

Ή ένα όμορφο αγόρι που χορεύει για να το προσέξεις

Να το προσέξεις για να το φλερτάρεις

Να το φλερτάρεις για να είναι πραγματικό

Θα ήθελα να είμαι πραγματικός και ας είμαι μια μέρα μας

Και δε λέω μου γιατί το θα δεν είναι πραγματικά δικό μου

Όπως πραγματικά δεν είναι πραγματικό

Αν με άκουγες θα με ερωτευόσουν λίγο

Και ας μην έχω πραγματική δουλειά 

Κάτι εκνευριστικό για Ντραμπουί

Χρατς

Ντουπ

Βζιν

Αντί να σας φτύσω

Θα σας δείξω το στομάχι μου

Βρήκαμε λύση στο πρόβλημα

Και το σύμπαν άλλαξε ερώτηση

Κάποιοι το αποκαλούν συγγραφικό αδιέξοδο

Βέβαια για εμάς θα είναι πάντα μια κατάψυξη

που θα παράγει σουτζουκάκια μιας γιαγιάς

Πλοτ τουίστ

Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να καθαρίσω το μπαλκόνι

Αλλά φοβάμαι μη μπει και αυτό στην σειρά

Πίσω από την ΔΕΗ, το Αέριο και τον σκύλο μου

για να με μηνύσει και αυτό

Πόση αντιφατικότητα όταν γδυνόμαστε για να ζεσταθούμε 

Κανένα κείμενο δε με κάλυψε

Έκτος από αυτά τα τέτχια με λίγο από εκείνο για γέμιση

Πόσο πιο συγκεκριμένος να γίνω ;

Πλοτ τουίστ

Οι μέρες μου θα κάνουν έφοδο στα μάτια σας

Και τον Μάιο πάλι θα μιλάτε για τον υπαρκτό σοσιαλισμό

Οι εκφάνσεις της διατροφής μου θα κάνουν έφοδο στα στομάχια σας

Και τον Αύγουστο πάλι θα μιλάτε για πόλεμο και τέχνη

Οι καλύτεροι οργασμοί μου θα κάνουν έφοδο στα τρίγωνά σας

Και μέχρι να πεθάνετε δε θα έχετε τι να πείτε για την διεκδίκηση του χώρου

Παλαμάκι αλλαγής σκέψης

Δεν ήρθε η ώρα να μάθετε για εμένα

Ούτε για αυτή

Ούτε αυτή, αυτή , αυτή και αυτόν.

Οι οργασμοί μας μάθανε να αναπνέουν και να τραγουδάνε μαζί

Λες και επιδιώξαμε ποτέ κάτι τέτχιο

Παλαμάκι

Δεν είμαι εγώ περίεργος

Εδώ κάποιος έκρυψε την Νάρνια σε μια ντουλάπα

Και μια άλλη τραγούδησε για λερωμένα τζιν

Παλαμάκι

Οι ερωτικές σας σχέσεις  ζηλεύουν εμάς

Γιατί μείναμε εραστές

Και γελάμε κάθε βράδυ γιατί είμαστε δυστυχισμένοι

Και αυτές κλαίνε κάθε βράδυ γιατί είναι χαρούμενες

Όπως θα έλεγε και εκείνη :

Μαλακία τους.

Για καλημέρα ή ότι μας βολέψει

Πίκι πίκι.

Πολλές άγνωστες κυρίες

με καινούρια σιδερωμένα ρούχα.

Τι μέρα λες να ναι ;

Σε χτυπούσα το κουδούνι όλο το βράδυ.

Όχι για να σου ψιθυρίσω.

Ήθελα να πάμε για ποδήλατο.

Ήρθα με ένα κάτω από το σπίτι σου.

Όταν με κοιτούσε ο περιπτεράς

έκανα ότι στρίβω τσιγάρο.

Όταν ένας περαστικός με ρώτησε ‘’τι ώρα είναι ;’’

Του είπα

‘’η ώρα είναι μια κοινωνική κατασκευή για να μπορούν να οριοθετούν τα σιντριβάνια τους’’

Και αυτός με ρώτησε με μεγάλη έκπληξη

‘’και τι κατασκευάζει ;’’

Τότε κατάλαβα πως μόνο μια κυρία

με κόκκινα μαλλιά

θα καταλάβαινε τι είπα.

Αν πάμε βόλτα με τον Ρούντι

θα σε βάλω στη σέλα

και στο μπροστινό φρένο

θα κρεμάσουμε κορδέλα.

Ξέρω μια λίμνη.

Θα πλησιάσουμε ήσυχα.

Θα βγάλω το μαχαίρι από την κάλτσα μου,

θα με κρατήσεις για να μη βρέξω τα πόδια μου

και θα σου κόψω μια φέτα απ το φεγγάρι.

Αν πάλι δε θέλεις

ή δεν προλαβαίνεις

μπορούμε να πάμε μια άλλη φορά

και να κοιμηθούμε και το βράδυ μαζί.

Αν θέλεις.

Δε θα σε διώχνω απ το κρεβάτι

μουρμουρίζοντας εικόνες.

Θα είμαι ακίνητος

σαν να είμαι σε κώμα πολλά χρόνια

έτοιμος να ξυπνήσω.

Ξύπνα με όμως

αν πρέπει να φύγεις.

Δε θέλω να φύγεις έτσι.

Πολλοί έφυγαν έτσι

και δεν είπαν τίποτα.

Και ούτε που μάθανε ποτέ

να κάνουν ποδήλατο

και ούτε που

φάγανε φεγγάρι σε μια λίμνη.

Μάλλον θα τους έπεσε βαριά η βόλτα για βραδινό.

Και μάλλον δε κοιμήθηκαν ποτέ ξανά μαζί μου.

Αν είχες κόκκινα μαλλιά θα καταλάβαινες,

έχεις τουλάχιστον κόκκινο κραγιόν.

Lullaby

Έχω σταματήσει την ώρα 2 φορές μέχρι τώρα

και άλλες 9 όταν δεν έβλεπες.

Θα έχω πάντα πικρή γεύση στο στόμα μου

και μια εικόνα με δύο ανθρώπους ξαπλωμένους στο πάτωμα.

Θα μου λες ότι χιονίζει και ας είναι καλοκαίρι,

θα σου φτιάχνω τους γιακάδες

και θα ξεχνάω κάθε πρωί πως πίνεις τον καφέ σου.

Αλλά εσύ δε θα πίνεις καφέ

και θα βαριέσαι να μου θυμίζεις πράγματα που δε θυμάμαι.

Θα μιλάω με τσιγάρα για χορό

και θα μετράω σε καθρέφτες τις άσπρες μου τρίχες.

Εσύ θα ξαπλώνεις στο πάτωμα και θα μου λες ότι χιονίζει.

Τότε θυμωμένα θα σου λέω ότι σκάω από την ζέστη

και εσύ πάλι δε θα μου απαντάς.

Οι μέρες θα φεύγουν και θα νοιώθω ότι μου κόβεται η φωνή.

Θα βάφω τον  τοίχο σου κάθε βράδυ με το ίδιο χρώμα.

Και εσύ θα ενθουσιάζεσαι ολοένα και λιγότερο.

Θα σου διαβάζω εφημερίδες

με ψεύτικες ειδήσεις και με τα νέα από τον πόλεμο.

Μα δε θα υπάρχει πόλεμος.

Και εσύ δε θα καταλαβαίνεις την μεταφορά.

Θα μένεις ξαπλωμένος στο πάτωμα και θα με ρωτάς αν έξω χιονίζει ακόμη.

Μα το μόνο που θα έχω να πω είναι ένα κοφτό όχι.

Στο τασάκι τα τσιγάρα μας θα κάνουν σεξ

και θα συνειδητοποιήσω τότε

πως δε σε έχω δει ποτέ γυμνό

και ότι έχω μέρες να ακούσω το αγαπημένο σου τραγούδι.

Θα πάω ένα πρωί για τσιγάρα

και όταν γυρίσω δε θα είσαι στο πάτωμα.

Θα είσαι δίπλα στην πόρτα

και γεμάτος αμηχανία θα σε ρωτήσω αν χιονίζει.

Τότε θα πάρεις τα τσιγάρα μου

και πριν φύγεις θα μου πεις

Πρέπει να φύγω 

γιατί έξω το έστρωσε 

και άρχισε να χιονίζει μέσα.

Όταν ανοίξεις την πόρτα

Θα καταλάβω πως ο πόλεμος υπήρξε

και νικήσαν οι άλλοι.

Τελικά,

εγώ δεν είμαι καλός στις μεταφορές.