Τι και αν είμαι highsexual

Αναπτήρας σε μένα/
'Ο,τι δεν είναι εδώ
μάλλον έφυγε χθες.
Ό,τι δεν είναι εδώ
μάλλον είχε τάσεις φυγής.
Ό,τι δεν είναι εδώ
είναι απλά εκεί.
Πάνε να το πάρεις.

Αναπτήρας στο πάτωμα/
Πίσω μας αυτή
και η κόρη μου στην αγκαλιά της.
Έτρωγε κολλύριο από το στήθος της και έκλαιγε.
Έκανε εμετό και αποκοιμήθηκε.
Τι ποια ;
Τι ποια ;
Αυτή έλεγε:
Κανείς δεν έφαγε στη ζωή του μοναχά μια μπανάνα.
Ποτέ κανείς δεν έφαγε μόνον//
Μια//
Μπανάνα//
Δείξτε μου έναν άνθρωπο
Δείξτε μου έναν άνθρωπο που έφαγε μόνο μια μπανάνα
Γελάτε
Μάλλον δεν καταλάβατε
Αυτή // είναι μια μπανάνα
Αυτή /   / είναι μια χοντρή μπανάνα

Αναπτήρας στη μάπα σου/

Μικρό μου πόνυ.
Στη πιο όμορφή μας νύχτα
θα βάλω ντροπ γιατί αυτό της αρέσει.
Θα πάρω γκλοπ γιατί ντροπ.
Ντροπ δε γκλοπ.
Ντροπ ντροπ.
Ντροπ δε μπέις.

Μικρό μου πόνυ.
Σήμερα είμαι ένας άνθρωπος που φοράει δόντια.

Μικρό μου πόνυ.
Η επανάσταση αργεί
και η άνοιξη δεν ήρθε ποτέ.

Το όνομά μου ;

Γαριδάκι

Σε Νόρα Φόλκο

Είπα

Ήταν όλα εκεί

Ήταν όλοι στη γραμμή

Δεν είπε κανείς τίποτα

Και εγώ δεν είπα γιατί κάτι έλεγες

Ένας μία ένα

Είπε

Δώστε μου μια νύχτα για 7 μέρες που βλέπω ήλιο

Το φως έπεσε πάνω στο πιο φτωχό παιδί

Το σήκωσαν δύο καθώς πρέπει κύριοι

Και το κρέμασαν στην σκηνή

Σε ένα φανάρι σαν                     //Λουρί

Είπαν πέθανε

Είπαν δεν ήξερε από τέχνη

Είπαν

Ήταν νεκρό

Ήταν χαζό

Ήταν εκεί                                   //Και ας ήταν μόνο ένα

Είπαν

Παρακαλώ μη περιφέρεστε ασκόπως στους διαδρόμους

Είπα

Όλα ήταν εκεί

Η παράσταση συνέχυσε κανονικά

Αυτοί επέπλεαν στις τιμές τους

Αυτές στην ευγένεια

Αυτά στην κανονικότητα και στην

Σεμνότητα που τους όριζε η τάξη τους

Η τέχνη συνέχυσε κανονικά

Είπα

Α                                  // Α !

Ξέχασα να πω

Το χαζό παιδί

Πριν πεθάνει

Φώναξε:

Θάνατος στους σκηνοθέτες

Όλες όλοι όλα

Είπαν

ΟΥ                                  // ΟΥ !

Για να εκφράσουν την δυσαρέσκειά τους

Είπαν

Τι να ξέρει και αυτό από τέχνη ;

Πήγα να πω

Αλλά δεν είπα γιατί κάτι έλεγες

Παρ’όλα αυτά σε ρώτησα

Χορεύουμε ;

Ψάχνω τίτλο για κάτι μπλε σκούρο

Κοίτα.

Εγώ θα σκοτώσω το κενό.

Και θα σου ψιθυρίσω κάτι

στο σκοτάδι.

Όχι για πολύ.

Θα διαρκέσει λίγο.

Όσο το βράδυ μας.

Τα σημάδια που άφησες

στο δέρμα μου

ακόμη και αυτά

κράτησαν  περισσότερο.

Σου δίνω λιγότερα

και ότι απομένει παίρνω.

Ράβω την ζωή μου

με τα φθηνότερα ράμματα

και περιμένω

να μολυνθώ .

Δε ξέρω τι είναι σημαντικό

και τι θα μου τινάξει τα μυαλά

στον αέρα.

Ξέρω ότι κλαίω.

Δε σου κλαίγομαι.

Ο ένας με σημάδεψε.

Ο άλλος με άφησε πίσω.

Και ο άλλος με πέρασε απέναντι στο δρόμο

για να με γυρίσει

πάλι πίσω

από εκεί που ξεκίνησα.

Ξερνάω

και λούζομαι με ότι βγάλω.

βγάζω αλήθειες

Αίμα

Και συνήθειες.

Συνήθειες μιας ζωής

ενός άσχημου πρωταγωνιστή

που πάντα τον τρόμαζαν οι κομπάρσοι.

                               

Καπνίζω τα πιο όμορφα τσιγάρα

για να νοιώσω λίγο όμορφος.

Τουλάχιστον μέσα μου.

E for Glow

Κομμένα λόγια

για ανθρώπους που δεν άκουσαν.

Καμένες ώρες

για ψυχές που δεν το άξιζαν.

Χαμένες σκέψεις

για πληγές που με στιγμάτισαν.

Τρύπια χέρια

για ζωές που δεν προσπάθησαν.

Θέλω να με χτυπήσεις

Εδώ

Εδώ

Εκεί

Και εδώ ξανά.

Μήπως και πεθάνω ξανά.

Γιατί ξανά βαρέθηκα να ζω.

Είναι αυτή εκεί

εκείνη

Που το όνομα της

Δηλώνει την πραγματική της ιδιότητα

Λάμπει

Αλλά το κρατάει κρυφό

Πρέπει να δεις μέσα της

Για να σου φωτίσει τον κόσμο

Κάποτε την έκοψα σε μικρά κομμάτια

Και την κάπνισα

Κοιμάται περίεργα

Και δεν ξοδεύει τον εαυτό της εύκολα

Δε συνηθίζει να ζωγραφίζει το πρόσωπο της

Για να δήξει στον κόσμο αυτό που είναι

Ψιτ ! Εσύ

Ναι εσύ

Είναι όμορφη η ζωή

Να το θυμάσαι

               *

Εμένα οι φίλοι μου

Είναι τα πορτοκαλί φώτα της πόλης

Και αν το βράδυ χάνεσαι

Ξέρεις τουλάχιστον

ότι δεν προχωράς

στα τυφλά

Περιμένω να χαθώ

για να τους βρω ξανά

Λίγο σκοτάδι να κεράσω ;

Ψιτ ! εσύ

Ξανά εσύ

Ναι

Να το θυμάσαι

Και ας ξεχνάς να θυμηθείς

Το παραμύθι που δεν άρχισε ποτέ

Σας μιλάω από ένα ασφαλές σημείο

Μιλάω με χρήσιμα λόγια

και άχρηστες λέξεις

Για έναν κόσμο που δε θα δείτε ποτέ

Αδράνεια

και ίσιες γραμμές

Δε φταίτε εσείς

Η αισθητική σας φταίει

και η οπτική σας γωνία

Μπορείς  να διαλέξεις

Η ιστορία μου δεν έχει ούτε αρχή

ούτε τέλος

Όπως η ζωή μας

αρχίζει και τελειώνει με αυτό ˙

Είμαι 5 χρονών

5 χρονών

Έχω πληγές στα δάχτυλα

Και φτύνω αίμα

Δε κλαίω

Οι φίλοι μου είναι νεκροί

Είμαι 12 χρονών

12 χρονών

Μου μάθανε να διαβάζω

Μέχρι να μην αντέχω άλλο

Φοράω παπούτσια μέσα στο σπίτι μου

Αθλητικά

Επειδή δε μπορώ να τρέξω

Στον δρόμο

Είμαι 30 χρονών

30 χρονών

Είμαι χρήσιμος μου είπαν

Αλλά νιώθω αριθμός

Ένα ψηφίο

Ανάμεσα σε 4 άσπρους τοίχους

Είμαι 63 χρονών

63 χρονών

Δε νιώθω τίποτα

Ακόμα να μάθω πώς να αγαπάω

Θα φταίει που δεν άλλαξα

Δε κλαίω

Δε μπορώ άλλωστε

Είμαι νεκρός από την γέννα μου

Προσπάθησε να δεις

Και ίσως καταλάβεις

Μη φοβάσαι να γδυθείς μπροστά μου

Ήμαστε γυμνοί από την πρώτη μας μέρα

Και μέσα στο σκοτάδι

Μόνο εμείς θα φωτίζουμε

το παραμύθι

που δεν άρχισε ποτέ