...

...

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Αφύσικο σπίτι


Πάμε να κάνουμε
κάτι όμορφο.
Όταν οι άλλοι φοβούνται
να κάνουν
την αλλαγή.
Το πάμε σερί.
Θα μπεις στον ρυθμό.
Και θα χορέψεις.
Με όνειρα ντυμένος.
Και με υγρά μάτια.
Κάτω από ζωγραφιές
και αναμνήσεις
που δεν ζήσαμε ακόμα.

Ξέρω ένα σπίτι
που ονειρεύομαι καιρό.
Δεν έχει διεύθυνση
και δεν θα το βρεις στον χάρτη.
Έχει σώματα για τοίχους.
Ανθρώπινα σώματα.
Και για παράθυρα
τα μάτια μας.
Που σας κοιτούν
με λύπηση
γιατί φοβάστε το διαφορετικό.
Φοβάστε εμάς
που έχουμε γυάλινα όνειρα.
Σπάνε εύκολα.
Αλλά λάμπουν.
Και μπορείς να δεις την ζωή σου
να διαθλάτε μέσα από αυτά.
Φυσάει απόρριψη.
Η φυγή η μόνη λύση.
Από αφύσικους ανθρώπους.
με παραλογισμό για φύση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου